“ฉันยอมให้คุณจากไป” เรื่องนี้จะทำให้คุณรักคนใกล้ตัวมากขึ้น

“ฉันยอมให้คุณจากไป” เรื่องนี้จะทำให้คุณรักคนใกล้ตัวมากขึ้น

เกิด แก่ เจ็บ ต า ย เป็นวัฏสงสารที่ทุกชีวิตต้องเผชิญอย่างไม่มีข้อยกเว้น แต่ในเมื่อเราไม่สามารถรู้ได้เลยว่า ตัวเอง ครอบครัว เพื่อนใกล้ชิด คนสนิท จะต้องเผชิญกับสิ่งเหล่านี้เมื่อใด ก็เป็นเรื่องปกติที่คนส่วนใหญ่จะทำใจไม่ได้กับการจากไปของคนรัก…

แต่ถ้าได้ลองอ่านเรื่องราวต่อไปนี้ที่แชร์กันในโลกโซเชี่ยลมาระยะหนึ่งแล้ว อย่างน้อยก็น่าจะช่วยเตือนสติให้เราเข้าใจถึงแก่นแท้ของคำว่า “ธรรมชาติของชีวิต” มากขึ้น เมื่อถึงเวลาที่เราจำเป็นต้องรู้จักกับคำว่า “ปลง” และ “ปล่อยวาง” กับการตัดสายใยของใครสักคนให้ไปตามทางที่ควรจะเป็นไป…

มีคู่สามีภรรยาอายุยังน้อย 30 กว่าๆ

สามีป่วยเป็นมะเร็งอยู่ในระยะสุดท้าย

พระอาจารย์ได้ไปเยี่ยมและเมื่อเห็นสภาพอันเพียบหนักของสามี

ท่านได้พูดกับผู้เป็นภรรยาว่า “โยม บอกเขาหรือยังว่าคุณอนุญาตให้เขา ต า ย ได้”

ภาพที่เห็นคือ ภรรยากระโดดขึ้นไปนั่งบนเตียงคนไข้

โอบร่างของสามีที่ซูบผอม และสิ้นเรี่ยวแรงไว้ในอ้อมกอด น้ำตาไหลพราก แล้วพูดว่า

ฉันรักคุณมาก และจะรักคุณตลอดไป !

ฉันอนุญาตให้คุณต า ย คุณไปได้

ไปพร้อมกับความรักของฉัน !

ไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว” เธอกอดและจูบเขา….วันรุ่งขึ้น สามีต า ย !!!

 

เราทุกคนก็หนีไม่พ้นสิ่งนี้ วันหนึ่งเราต้องเห็นคนที่เรารักจากไป ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ สามี ภรรยา พี่น้อง หรือแม้แต่ ลูกของเรา ! วันหนึ่งเราต้องปล่อยให้เขาไป เมื่อเวลาของเขาสิ้นสุดลง เราไม่สามารถดึงรั้งเขาไว้ไม่ว่าเราจะรักเขามากเพียงใด !!

วิธีคิดที่จะไม่ทำให้เราทุกข์มากนักกับความ ต า ย ของคนอันเป็นที่รัก คือ ให้เข้าใจความจริงว่า ความต า ยเป็นธรรมชาติของชีวิต เมื่อเราเกิด แน่นอนความต า ยรอเราอยู่ !! มันไม่ได้เกิดกับเราเท่านั้น ทุก ๆ คนต้องได้เจอ เพียงแต่เราไม่รู้ว่าเมื่อไรหรือใครจะไปก่อน?

มองหาสิ่งดี ๆ คิดให้เป็นบวก คิดยังไง? บางคนถาม ใครจะคิดได้ !!!

เช็ดน้ำตามากมายที่ไหลรินออกมา แล้วทำให้ดวงตาเราพร่ามัวออกซะ..แล้วเราจะมองเห็นว่า….ในทางพุทธศาสนา ความ ต า ยไม่ใช่จุดจบของชีวิต มันแค่เป็นการสิ้นสุดของร่างกายนี้เท่านั้น ภพชาติใหม่รอเราอยู่

ถ้าคนที่ต า ยเป็นพ่อแม่ ผู้สูงวัย สังขารของท่านก็ร่วงโรย แล้วเราจะไม่อยากให้ท่านได้มีชีวิตใหม่ ร่างใหม่ที่เป็นหนุ่มสาว มีคุณภาพชีวิตที่ดีและมีความสุขกับร่างกายใหม่อีกครั้งหรือ

หรือถ้าผู้เป็นที่รักของเรา กำลังเจ็บปวดและทุกข์ทรมานเพราะอาการป่วย หรือโรคร้าย เราจะไม่อยากให้คนที่เรารักหายจากความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานนี้หรือ

ความ ต า ย เป็นกลไกการรักษาที่ธรรมชาติสร้างมาให้ เมื่อถึงจุดหนี่งที่ร่างกายของเรารับความทรมานนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ร่างกายของเราก็จะ shut down นั่นก็คือ ต า ย เพื่อยุติความเจ็บปวดอันเกินกว่าที่จะทนได้อีกแล้ว

เมื่อเวลาของคนอันเป็นที่รักหมด ปล่อยเขาไป !! เขาไปสบายแล้ว ตัดสายใยรักนี้ที่ดึงรั้งเขาไว้

เรารักเขามาก มากพอที่จะปลดปล่อยให้เขาเป็นอิสระให้เขาพ้นจากความเจ็บปวดนี้ และไปตามทางที่เขาต้องไป และปล่อยตัวเราให้พ้นจากความเศร้าโศกและมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างคนที่เข้าใจความเป็นจริงของโลก และชีวิต……

ความ ต า ยของใครสักคน เป็นเหมือนเครื่องเตือนสติเราว่า ชีวิตเราไม่แน่นอน

อะไรคือสิ่งสำคัญของชีวิต เมื่อรู้ว่าชีวิตไม่เที่ยง ดังนั้น เราควรทำปัจจุบันให้ดีที่สุด หมั่นทำความดี ทำบุญ และสิ่งที่มีค่าก็คือช่วงเวลาของการได้อยู่กับคนอันเป็นที่รัก

รักเขา !! ทำดีกับเขา ขอโทษเขาและให้อภัยเขา ให้ทำตั้งแต่ตอนนี้ พรุ่งนี้อาจสายเกินไป เพราะพรุ่งนี้อาจจะไม่มีอีกแล้ว……..

ขอบพระคุณที่มา : chonburipost.com

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.