Home ข้อคิดสอนใจ ผมโง่มาก ที่คิดจะทิ้งผู้หญิงที่ รักผมสุดหัวใจ

ผมโง่มาก ที่คิดจะทิ้งผู้หญิงที่ รักผมสุดหัวใจ

22 second read
0

ผมโง่มาก ที่คิดจะทิ้งผู้หญิงที่ รักผมสุดหัวใจ

 

เขาเริ่มจากการทำงานเป็นช่างปูนจนๆ คนหนึ่ง

และค่อยๆ ได้เลื่อนเป็นหัวหน้าช่างปูน

ในเวลาไม่นานเขาก็ได้ก่อตั้งบริษัทรับเหมาก่อสร้าง

ซึ่งในขณะนี้บริษัทก่อสร้างของเขาเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงพอสมควร

และนี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นให้เกิดสิ่งยั่วยวนใจเขา

 

ภรรยาช่างปูนจนๆ คนนี้ คอยดูแลสามีมาตลอดหลายปี

จากหุ่นที่ผอมเพรียวเริ่มอ้วน ผิวพรรณที่เคยเนียนนุ่มก็เริ่มเหี่ยวลงทุกวัน

ผิวพรรณที่หยาบกร้านทำให้เขารู้สึกแย่เมื่อเทียบภรรยากับผู้หญิงคนอื่น

ลักษณะรูปร่างของภรรยาทำให้เขารู้สึกเบื่อ

และเมื่อเห็นภรรยาเขาก็คิดถึงแต่เรื่องในอดีตช่วงชีวิตที่ลำบากและจน

เขาคิดว่าชีวิตคู่ของเขาทั้งสองคงจะหยุดลงได้แล้ว

เขาฝากเงินในบัญชีให้ภรรยา 100 ล้านหยวน ซึ่งเพียงพอต่อการซื้อบ้านใหม่ในเมือง

เขาไม่ใช่ผู้ชายที่ไม่มีความรับผิดชอบ เขาวางแผนชีวิตในอนาคตของภรรยาไว้

หากเขาไม่ทำเช่นนี้จะรู้สึกแย่ เขาไม่อยากให้ภรรยาต้องลำบาก…..

 

ใ น ที่ สุ ด เ ข า ก็ ข อ ห ย่ า กั บ ภ ร ร ย า

 

 

เธอรับฟังข้อเสนอของเขาด้วยแววตาที่สงบและถ่อมตน

ถึงเวลาที่เธอต้องย้ายออกไปอยู่บ้านที่สามีซื้อไว้ให้แล้ว

ช่วงบ่ายเขาจะกลับมาช่วยภรรยาย้ายบ้าน

และนั่นจะเป็นการปิดฉากเวลาที่อยู่ร่วมกันมา20กว่าปีแบบเงียบๆ

ตลอดช่วงเช้าเขาทำงาน ด้วยจิตใจที่ว้าวุ่น

พอถึงตอนบ่ายเขารีบกลับบ้านก็พบว่าภรรยาได้ออกจากบ้านแล้ว

เธอวางกุญแจบ้านที่เขาซื้อให้กับสมุดบัญชีที่เขาฝากไว้ให้จำนวน100 ล้านหยวน

พร้อมจดหมายที่เขียนข้อความไว้ว่า

 

“ฉันไปแล้วนะ ฉันจะกลับไปบ้านแม่ฉัน

ผ้าปูเตียงซักเสร็จและตากแห้งหมดแล้วพับเก็บไว้มุมขวาของตู้เสื้อผ้า

อากาศหนาวก็อย่าลืมเอาออกมาใช้นะ เสื้อเชิ้ตก็แขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้า

ถุงเท้า เข็มขัดเก็บไว้ชั้นล่างของตู้เสื้อผ้านะ หลังจากที่ฉันไปแล้วอย่าลืมกินยา

กระเพาะคุณไม่ค่อยดี ฉันฝากให้เพื่อนซื้อยาไว้ให้คุณน่าจะพอกินถึงครึ่งปี

อ่อ!ยังมีอีกเรื่อง คุณชอบลืมกุญแจบ้านเป็นประจำ ฉันเลยฝากกุญแจสำรองไว้ที่ป้อมยาม

ถ้าลืมก็ไปเอาที่ป้อมยามได้ ตอนเช้าก่อนออกไปทำงานอย่าลืมปิดหน้าต่าง

เพราะถ้าฝนตกจะสาดเข้าบ้านทำให้พื้นบ้านเปียกและเสียได้

ฉันทำเกี๊ยวที่คุณชอบอยู่ในห้องครัว กลับมาก็ต้มกินเองได้นะ”

 

 

ตัวหนังสือของเธอในจดหมายเขียนได้ขี้เหร่มาก

แต่ตัวหนังสือทุกตัวที่แสดงถึงความจริงใจสุดซึ้ง ทำให้เขารู้สึกเจ็บตรงหัวใจ

เขานั่งมองเกี๊ยวที่เธอห่อเก็บไว้ให้เขา ทำให้เขานึกถึงเมื่อ 20 ปีก่อน

ช่างปูนจนๆคนหนึ่ง นึกถึงเสียงสับผักที่เตรียมห่อเกี๊ยวให้เขา

ทำให้เขามีความสุขและสัญญากับตัวเองไว้ว่า : ฉันจะต้องทำให้ผู้หญิงคนนี้มีความสุขที่สุด

 

เขารีบขับรถออกไปตามหาภรรยาทันที

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงเขาก็เจอภรรยาที่สถานีรถไฟ

ร่างกายเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ เขาพูดด้วยความโมโหว่า

“คุณจะไปไหน ผมเพิ่งเลิกงาน เหนื่อยมาทั้งวัน กลับบ้านยังไม่ได้กินข้าว

หน้าที่ภรรยาเขาทำกันแบบนี้หรือไง? ตามผมกลับบ้านเดี๋ยวนี้ !”

 

ภรรยาเขาน้ำตาคลอ ค่อยๆลุกขึ้นและเดินตามหลังเขาไป จากรอยน้ำตากลายเป็นรอยยิ้ม

แต่เธอไม่รู้หรอกว่าผู้ชายที่เดินอยู่ข้างหน้า ตอนนั้นร้องไห้หนักมาก

ชายคนนี้กลัวมากขณะที่ขับรถมาที่สถานีรถไฟ

เขากลัวว่าจะหาเธอไม่เจอ กลัวจะสูญเสียเธอไปตลอดชีวิต

เขาด่าและโทษ ตัวเองว่าทำไมถึงโง่แบบนี้

โง่เหลือเกินที่คิดจะทิ้งผู้หญิงที่รักเขามาก ผู้หญิงที่อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา 20 กว่าปี

ซึ่งมันกลายเป็นอีกส่วนหนึ่งของชีวิตที่ขาดไม่ได้

ความสุขที่แท้จริงไม่ใช่จำนวนเงินในสมุดบัญชี

แต่มันคือความเข้าใจ ความเอื้ออาทร และรอยยิ้มของคนที่รักต่างหาก

 

อย่าลืมคนที่ลำบากมาด้วยกัน ถ้าไม่มีวันนั้น อาจไม่มีคุณในวันนี้!

 

 

ขอบคุณที่มา: คิดเป็น.com

Load More Related Articles
Load More By ผู้เขียน
Load More In ข้อคิดสอนใจ

Check Also

ลองทำดู แค่ 5 นาที สวดมนต์ตอนเช้า รับวันใหม่ที่สดใส

ลองทำดู แค่ 5 นาที สวดมนต์ตอนเช้า รับวันใหม่ที่สดใส การ … …