Home ข้อคิดสอนใจ ข้อคิดสอนใจน้ำดื่มลืมอดีต เลื่อนผ่านถือว่าพลาด

ข้อคิดสอนใจน้ำดื่มลืมอดีต เลื่อนผ่านถือว่าพลาด

ข้อคิดสอนใจน้ำดื่มลืมอดีต เลื่อนผ่านถือว่าพลาด

มีหญิงสาวคนหนึ่ง เธอมีอดีตที่แสน เ ล ว ร้ า ย เจ็บช้ำและขื่นขม จึงอ ย า กที่จะลบมุมออกจากความทรงจำ แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร ก็ไม่สามารถลืมเลือนออกไปได้ จึงทำให้ชีวิตของเธอต้องระทมทุกข์เป็นอย่างมาก เพราะแม้ปัจจุบันนี้ เธอจะมีชีวิตที่ดีขึ้นแล้ว แต่เหตุการณ์ในอดีต ที่ผ่านมาแล้วนั้น เมื่อนึกถึงทีไรก็ทำให้ต้องปวดร้าวใจเสียทุกที

อดีตที่ผ่านมาของเรานั้น เสมือนรอยด่างพร้อยในชีวิต หากสามารถลบอดีตที่แสนขื่นขมออกไปได้ เหมือนกับว่าไม่เคยมีเรื่อง ร้ า ย เกิดขึ้นกับเรามาก่อนเลย ก็คงจะดีชีวิตของเราคงจะมีความสุข เหมือนกับคนอื่นเขาเสียที หญิงสาวรำพึงกับตนเอง หากโลกเรานี้มีน้ำวิเศษ ที่เมื่อดื่มแล้ว สามารถลืมอดีตได้เหมือนดั่งในนิทานก็คงจะดี

เพื่อนบ้านของหญิงสาวได้ยินเข้าพอดี จึงได้พูดกับหญิงสาวว่า ได้ยินมาว่ามีนักพรตปริศนาผู้หนึ่ง ท่านสามารถช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ ย า กได้ทุกเรื่อง บางทีท่านอาจจะมีน้ำลบอดีตเหมือนดังในนิทานก็เป็นได้ ลองเดินทางไปเพื่อให้ท่านนักพรตช่วยเหลือดูสิ เธอจึงตัดสินใจเดินทางไปยังเขาปัญญายุทธ

หญิงสาว : ขอประทานโทษท่านนักพรตเฉินกุ๊ยเซียงอยู่หรือไม่คะ

นักพรต : ข้าเอง มาหาข้ามีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจอะไรอย่างนั้นรือ นักพรตเฉินกุ้ยเซียงถามด้วยความเมตตา

หญิงสาว : คารวะท่านนักพรตข้าน้อยมีเรื่องทุกข์ใจเป็นอย่างมาก จากอดีตอันแสน เ ล ว ร้ า ย ที่ข้าได้พานพบมา แม้จะพ ย า ย า มลืมเลือน สักเพียงใดก็ไม่อาจลืมได้

นักพรต : ถึงแม้จะเป็นอดีตที่ เ ล ว ร้ า ย แต่เมื่อมันผ่านมาแล้วเหตุใดมันจึงยังทำให้แม่นางทุกข์ใจได้อีก

หญิงสาว : เพราะอดีตในครั้งเก่านั้นเป็นเหมือนรอยด่างพร้อย ที่คอยตอกย้ำให้นึกถึงแต่เหตุการณ์เก่าๆ ตลอดเวลา แม้ปัจจุบันจะมีชีวิตที่ดีเพียงใด แต่เมื่อนึกได้ว่าเคยมีอดีตที่ เ ล ว ร้ า ย ก็ทำให้ข้าน้อยมิอาจมีความสุขกับปัจจุบันได้เลย หญิงสาวคุกเข่าลงแล้วเอ่ยต่อไปว่า

หญิงสาว : ข้าทุกข์เหลือเกิน ท่านนักพรต พอมีทางช่วยเหลือข้าได้หรือไม่ หญิงสาวเอ่ยด้วยสีหน้าทุกข์ระทม

นักพรต : แม่นางโปรดยืนขึ้นก่อนแล้วเชิญตามข้ามา เฉินกุ้ยเซียงให้หญิงสาวไปที่โต๊ะแล้วได้นำกาน้ำ กับถ้วยใบหนึ่งออกมาซึ่งในถ้วยใบนั้นมีน้ำอยู่ค่อนถ้วย

นักพรต : แม่นางโปรดดื่มน้ำในถ้วยนี้เถิด

หญิงสาว : หรือนี่จะเป็นน้ำลืมอดีต

นักพรต : หากเจ้าจะเรียกเช่นนั้นก็ย่อมได้ หญิงสาวจึงหยิบถ้วยน้ำมาดื่มด้วยความดีใจ แต่เมื่อน้ำในถ้วยนั้นได้สัมผัสกับปากของหญิงสาว ก็ต้องรีบวางถ้วยใบนั้นลงทันที เพราะน้ำที่ดื่มนั้นมีรถเค็มเป็นอย่างมาก

หญิงสาว : ท่านนักพรตท่านเอาน้ำอะไรมาให้ข้าดื่มทำไมจึงมีรสชาติเค็มปี๋เช่นนี้

นักพรต : ต้องขอโทษด้วย ถ้าอย่างนั้นข้าจะเติมน้ำเปล่าลงไปในถ้วยอีกสักหน่อยนะเผื่อรสชาติจะดีขึ้น นักพรตจึงรินน้ำเปล่าจากในกาเพิ่มอีก

นักพรต : แม่นางลองดื่มดูอีกทีสิว่ารสชาติดีขึ้นรึยัง

หญิงสาว : ค่อยยัง ชั่ ว แล้วค่ะ รสชาติพอกินได้แต่ยังมีรสเค็มอยู่บ้าง

นักพรต : ถ้าอย่างนั้นข้าจะเติมน้ำเปล่าลงไปในถ้วยอีกสักหน่อยนะ นักพรตรินน้ำเปล่าลงไปอีก

หญิงสาว : น้ำในถ้วยนี้มีรสจืด จนแทบไม่หลงเหลือความเค็มอีกแล้ว ดื่มได้สบายเลย ทันใดนั้น หญิงสาวก็เข้าใจในทันที

นักพรต : อันว่าอดีตที่แสน เ ล ว ร้ า ย ก็เปรียบเหมือนดั่งเกลือในน้ำที่มีรสเค็ม ทำให้มิอาจดื่มกินได้ แต่หากเราหมั่นเติมสิ่งดีๆ ลงไป เหมือนเราเติมน้ำเปล่าเข้าไป ย่อมทำให้น้ำที่มีรสเค็มมาก ค่อยๆ จางลง จนในทีสุดก็กลายเป็นน้ำที่เรา สามารถดื่มกินอย่างมีความสุขได้

เพียงแม่นางหมั่นเติมสิ่งดีๆ ให้กับชีวิต ไม่เติมสิ่ง ร้ า ย ๆ เข้าไปอีก ก็จะทำให้อดีตที่แสน เ ล ว ร้ า ย ด้อยค่าด้อยราคาลงไปเอง ถึงแม้ว่ามันจะยังอยู่ก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถสร้างความทุกข์ใจให้กับเราได้ เพราะมันเจือจางลงแล้วนั่นเอง

ขอบคุณแหล่งที่มา rugyim

Load More Related Articles
Load More By ผู้เขียน
Load More In ข้อคิดสอนใจ