Home ข้อคิดดีๆ ครูสาวโพสใบหย่า พร้อมบทเรียนที่อยากฝากถึงผู้หญิงทุกคน

ครูสาวโพสใบหย่า พร้อมบทเรียนที่อยากฝากถึงผู้หญิงทุกคน

หลายๆ ปีที่ผ่านมาฉันกำลังเดินอยู่บนถนนเล็กๆ ทั้งสองข้างทางเป็นเหวฉันได้แต่เดินตามคนๆ นั้นด้วยความซื่อสัตย์

ด้วยความหวัง อย่างไม่มีข้อแม้ตลอดทางฉันเห็นแค่แผ่นหลังของเขา ฉันตามอย่างเชื่อใจ เขาหันมามองฉันเป็นพักๆ

แต่ฉันเองที่เป็นคนตัดสินใจ เดินตามเขา ฉันเป็นคนเลือกเอง ฉันจึงเดินต่อเรื่อยๆและในระหว่างทาง ฉันไม่รู้เลยว่า

เขาคิดอะไรอยู่ แต่ฉันเห็นเขาโรยเศ ษแก้วทิ้งไว้บนพื้น ขณะที่ตามเขาไป และฉันเองก็ไม่เคยระวั งตัวเลยเพราะ..ตามอง

อยู่ ที่แผ่นหลังเขา และด้วยความไว้ใจ ฉันรู้สึกเจ็ บที่เท้าแล้ว แต่ฉันเองก็ยังเดินตามไปเรื่อยๆ อย่างมีความหวัง

การขอโทษ และการให้อภัยเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เขาก็ยังทำต่ออีกเรื่อยๆ และในที่สุดพื้นที่เราเดินก็เต็มไปด้วยเศ ษแก้ ว

ชิ้นเล็ กที่คอยทิ่ มตำ เท้าของฉันอยู่ตลอดและแน่นอนว่ามันก็มีบางช่วงที่เป็นพื้นดินธรรมดาอยู่บ้าง บางช่วงที่เป็นพื้นหญ้านุ่มบ้าง

แต่เดินไปไม่นานนักหรอก ก็กลับไปเจอเศ ษแก้วอีก มันตลกตรงที่ ฉันก็ยังทนเดินต่อไปเรื่อย ๆเพราะคิดเสียดาย ที่อุส่าต์เดินตามมาตั้งแต่แรก

และด้วยความหวัง จากเสียงพูดของเขาเองที่ตะโกนมาเรื่อยๆ ว่าเค้าจะหยุดการกร ะทำเหล่านี้ ความเจ็ บป วดมันเพิ่มขึ้นมาอีก

เมื่อมีเด็ กคนหนึ่งเกิดขึ้น มาจากที่เดินด้วยน้ำหนั กเราคนเดียว กลายเป็นต้องเดินโดยอุ้มเด็ ก คนนี้ไว้ที่แขน ไม่ให้เขาโดนเศ ษแก้วไปด้วย

พอเด็ กโต น้ำหนั กก็มากขึ้นทุกวันตามไปด้วย8 ปี ในที่สุด เราก็เดินมาจนถึงทางแยกสองทาง คือทางตรงทางเดิม ที่แม้จะมีเศ ษแก้ ว

แต่ก็ยังคงมีแผ่ นหลัง ที่คุ้นชิน กับรอยยิ้มของเขา ที่เหมือนคอยให้ความหวังว่าเขาคนนั้นกำลังจะเลิกโร ยเศ ษแก้วแล้ว หรืออีกทางคือ

จะเลี้ยวออกไป ที่มันโค ตรมื ดและไม่รู้ว่า จะมีอะไรอยู่ข้างหน้าบ้าง ในใจคิดว่าไม่ว่าจะเลือกทางใด เราก็จะเอาเด็ กคนนี้ไปด้วย

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะไม่ปล่อยเด็ ก ตรงทางแยก ฉันมองลงไปที่เท้าของฉันเองบัดนี้มันดูไม่เหมือนเท้าต่อไปแล้ว มันเต็มไปด้วย

บา ดแผ ลนับไม่ถ้วน เจ็ บ ชา ไปหมดแล้วก็กลับมาเจ็ บอีก วนไปเรื่อยๆ วันนี้ฉันตั ดความเสียดาย 8 ปี ที่ผ่านมา ไว้ที่ตรงทางแย กนั้น

แล้วก็เลือกเดินทางใหม่ ทางที่มันโค ร ตจะมื ดและไม่รู้จะเจอกับอะไรข้างหน้าแต่อย่างน้อยๆ นั้น ทางนี้ก็ไม่มีเศ ษแก้วอีกแล้ว

แน่นอนว่าเมื่อไม่มีเศ ษแก้วฉันจึงกล้าที่จะวางเด็ กลงกับพื้น แล้วจับมือกันเดินแทนการอุ้ม ฉันรู้สึกดีขึ้นอย่างมาก จากที่เป็นแต่

ผู้ตามที่คอยซื่อสัตย์เสมอมา ฉันรู้ทันทีว่า ตอนนี้ฉันต้องมาเป็นผู้นำที่เข้มแข็งแทน เพราะฉันกำลังจะมีเด็ กคนนึงเดินตามแผ่นหลังของฉันเช่นกัน

ตอนนี้ฉันยังเดินต่อ ไม่ค่อยไหวเลย จากนี้ไป อาจจะต้องนั่งลงใช้เวลาในการรักษ าแผ ลที่เท้าไปซักพักเลยล่ะ แต่ไม่นานนักหรอก

ฉันจะลุกขึ้นแล้วเดินต่อไปในทางที่ฉันเลือกเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ฉันยังอยู่ ฉันจะไปต่อ ฉันจะไปได้ โดยไม่ต้องเดินตามใครแล้ว และฉันไม่กลั วอีกแล้วต่อไป

ขอขอบคุณ แสนสบาย

Load More Related Articles
Load More By wera phosri
Load More In ข้อคิดดีๆ

Check Also

ถ้าวันนี้ไม่มีลูก แก่ตัวไปแล้วจะอยู่อย่างไร… ใครจะเลี้ยงดู

เชื่อว่าคงมีหลายคน เคยได้ยินคนพูดกันว่า… “หากมีลูกเเก่ตัวมา จะได้มีคนเลี้ยง เเละอีกคำพูดหน…