ดูแลคนที่คุณรักให้ดีที่สุด เพราะพรุ่งนี้ อาจสายเกินไป

ดูแลคนที่คุณรักให้ดีที่สุด เพราะพรุ่งนี้ อาจสายเกินไป

เกิด แก่ เจ็บ ต า ย

เป็นวัฏสงสารที่ทุกชีวิตต้องเผชิญอย่างไม่มีข้อยกเว้น

แต่ในเมื่อเราไม่สามารถรู้ได้เลยว่า

ตัวเอง ครอบครัว เพื่อนใกล้ชิด คนสนิท

จะต้องเผชิญกับสิ่งเหล่านี้เมื่อใด

ก็เป็นเรื่องปกติที่คนส่วนใหญ่

จะทำใจไม่ได้กับการจากไปของคนรัก…

.

แต่ถ้าได้ลองอ่านเรื่องราวต่อไปนี้

ที่แชร์กันในโลกโซเชี่ยลมาระยะหนึ่งแล้ว

อย่างน้อยก็น่าจะช่วยเตือนสติให้เรา

เข้าใจถึงแก่นแท้ของคำว่า “ธรรมชาติของชีวิต” มากขึ้น

เมื่อถึงเวลาที่เราจำเป็นต้องรู้จักกับคำว่า

“ปลง” และ “ปล่อยวาง” กับการตัดสายใย

ของใครสักคนให้ไปตามทางที่ควรจะเป็นไป…

.

ฉันยอมให้เธอจากไป

มีคู่สามีภรรยาอายุยังน้อย 30 กว่าๆ

สามีป่วยเป็นมะเร็งอยู่ในระยะสุดท้าย

พระอาจารย์ได้ไปเยี่ยมและเมื่อเห็นสภาพ

อันเพียบหนักของสามี ท่านได้พูดกับผู้เป็นภรรยาว่า

“โยม บอกเขาหรือยังว่าคุณอนุญาตให้เขา ต า ย ได้”

.

ภาพที่เห็นคือ

ภรรยากระโดดขึ้นไปนั่งบนเตียงคนไข้

โอบร่างของสามีที่ซูบผอม

และสิ้นเรี่ยวแรงไว้ในอ้อมกอด

น้ำตาไหลพราก แล้วพูดว่า

ฉันรักคุณมาก และจะรักคุณตลอดไป !

ฉันอนุญาตให้คุณ ต า ย คุณไปได้

ไปพร้อมกับความรักของฉัน !

ไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว”

เธอกอดและจูบเขา วันรุ่งขึ้น สามี ต า ย !

.

เราทุกคนก็หนีไม่พ้นสิ่งนี้

วันหนึ่งเราต้องเห็นคนที่เรารักจากไป

ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ สามี ภรรยา พี่น้อง

หรือแม้แต่ ลูกของเรา ! วันหนึ่งเราต้องปล่อยให้เขาไป

เมื่อเวลาของเขาสิ้นสุดลง

เราไม่สามารถดึงรั้งเขาไว้

ไม่ว่าเราจะรักเขามากเพียงใดก็ตาม

.

วิธีคิดที่จะไม่ทำให้เราทุกข์มากนัก

กับความ ต า ย ของคนอันเป็นที่รัก คือ

ให้เข้าใจความจริงว่า ความ ต าย เป็นธรรมชาติของชีวิต

เมื่อเราเกิด แน่นอนความ ต า ย รอเราอยู่

มันไม่ได้เกิดกับเราเท่านั้น ทุกๆ คนต้องได้เจอ

เพียงแต่เราไม่รู้ว่าเมื่อไรหรือใครจะไปก่อน?

.

มองหาสิ่งดี ๆ คิดให้เป็นบวก คิดยังไง?

บางคนถาม ใครจะคิดได้ !!!

เช็ดน้ำตามากมายที่ไหลรินออกมา

แล้วทำให้ดวงตาเราพร่ามัวออกซะ..

แล้วเราจะมองเห็นว่า….ในทางพุทธศาสนา

ความ ต า ย ไม่ใช่จุดจบของชีวิต

มันแค่เป็นการสิ้นสุดของร่างกายนี้เท่านั้น

ภพชาติใหม่รอเราอยู่

.

ถ้าคนที่ ต า ย เป็นพ่อแม่ ผู้สูงวัย

สังขารของท่านก็ร่วงโรย

แล้วเราจะไม่อยากให้ท่านได้มีชีวิตใหม่

ร่างใหม่ที่เป็นหนุ่มสาว มีคุณภาพชีวิตที่ดี

และมีความสุขกับร่างกายใหม่อีกครั้งหรือ

.

หรือถ้าผู้เป็นที่รักของเรา กำลังเจ็บปวด

และทุกข์ทรมานเพราะอาการป่วย หรือโรคร้าย

เราจะไม่อยากให้คนที่เรารัก

หายจากความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานนี้หรือ

.

ความ ต า ย เป็นกลไกการรักษาที่ธรรมชาติสร้างมาให้

เมื่อถึงจุดหนี่งที่ร่างกายของเรา

รับความทรมานนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว

ร่างกายของเราก็จะ shut down

นั่นก็คือ ต า ย เพื่อยุติความเจ็บปวด

อันเกินกว่าที่จะทนได้อีกแล้ว

.

เมื่อเวลาของคนอันเป็นที่รักหมด ปล่อยเขาไป !!

เขาไปสบายแล้ว ตัดสายใยรักนี้ที่ดึงรั้งเขาไว้

เรารักเขามาก มากพอที่จะปลดปล่อยให้เขาเป็นอิสระ

ให้เขาพ้นจากความเจ็บปวดนี้ และไปตามทางที่เขาต้องไป

และปล่อยตัวเราให้พ้นจากความเศร้าโศก และมีชีวิตอยู่ต่อไป

อย่างคนที่เข้าใจความเป็นจริงของโลก และชีวิต

.

ความ ต า ย ของใครสักคน

เป็นเหมือนเครื่องเตือนสติเราว่า ชีวิตเราไม่แน่นอน

อะไรคือสิ่งสำคัญของชีวิต เมื่อรู้ว่าชีวิตไม่เที่ยง

ดังนั้น เราควรทำปัจจุบันให้ดีที่สุด หมั่นทำความดี ทำบุญ

และสิ่งที่มีค่าก็คือช่วงเวลาของการได้อยู่กับคนอันเป็นที่รัก

.

รักเขา !! ทำดีกับเขา ขอโทษเขาและให้อภัยเขา

ให้ทำตั้งแต่ตอนนี้ พรุ่งนี้อาจสายเกินไป

เพราะพรุ่งนี้อาจจะไม่มีอีกแล้ว…

.

source : chonburipost.com

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.