ก่อนซื้อของกับคนจน ข้อคิดดีๆ ที่อยากให้คุณได้อ่าน

ก่อนซื้อของกับคนจน ข้อคิดดีๆ ที่อยากให้คุณได้อ่าน

คุณนาย (ผู้หญิงคนหนึ่ง)

เดินเข้าไปถามชายชรา

ผู้นั่งขายไข่ไก่อยู่ว่า ขายยังไง

พ่อค้าเฒ่า ก็ตอบว่า ใบละ 5 รูปี..

 

คุณนายก็บอกว่า ฉันต้องการซื้อไข่

6 ฟอง 25 รูปีได้ไหม (ที่จริงควรจะ 30 รูปี)

ชายชราตอบว่า แล้วแต่คุณนายเถอะ

อยากซื้อเท่าไหร่จ่ายเท่าไหร่ก็ตามสะดวก

วันนี้อาจจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีของผมก็ได้

เพราะตั้งแต่เช้า ยังขายไข่ไม่ได้เลย

 

แล้วคุณนายก็หิ้วไข่ 6 ฟอง

เดินไปขึ้นรถเก๋งที่มีเพื่อนๆ นั่งอยู่แล้ว

ด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องว่า

สามารถซื้อไข่ได้ในราคาถูกกว่าที่พ่อค้าขาย

 

หลังจากนั้นคุณนายและผองเพื่อน

ก็ไปภัตตาคารแห่งหนึ่ง

สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ

และกินกันอย่างเพลิดเพลิน

แต่ก็ไม่หมด ยังเหลืออีกมากมายเยอะแยะ

จนในที่สุดก็เรียกทางร้านมาเช็คบิล

ราคาทั้งหมด 1400 รูปี

คุณนาย ยื่นเงินไปให้ 1500 รูปี

แล้วบอกว่า ไม่ต้องทอนนะคะ…

 

เงินแค่นี้มันธรรมดามากสำหรับเจ้าของภัตตาคาร

แต่สำหรับพ่อค้าไข่ชรา มันอาจจะเป็นความเจ็บปวดก็ได้นะ

 

 

จุดสำคัญคือว่า ทำไมเราชอบโชว์ว่า

เวลาเราซื้อของจากพ่อค้าแม่ค้า

ที่เป็นชาวบ้านลำบากอยู่แล้ว

เรามักต่อรองราคาและรู้สึกพึงพอใจ

ถ้าหากว่าเราต่อราคาได้ถูกกว่าราคาที่เขาขาย

..แล้วทำไมเรามักไม่เคยได้ต่อรอง

ราคาสินค้าราคาแพงๆ ที่วางขายในห้าง

ในร้านใหญ่ๆ ที่เขาโก่งราคาไว้

เรียบร้อยหมดแล้ว แปลกไหมละ?

 

ลองอ่านนี้ดูอีกหน่อย..

พ่อของผม มักจะชอบซื้อของจากคนจนๆ

และให้ราคาสูง ทั้งๆที่พ่อไม่ได้ต้องการสินค้าเหล่านั้น

..บางทีพ่ออาจจะต้องการให้เงินแก่พวกเขา

เพื่อนำไปใช้เลี้ยงครอบครัวเขาก็ได้…

ผมเคยถามพ่อดูว่าทำไมพ่อทำแบบนั้น

พ่อตอบว่า “มันเป็นการทำบุญ ที่มีคุณค่ามากนะลูก”

..(ที่จริงจะแบบว่า มันเป็นการช่วยเขา

ที่ทำให้เขาไม่เสียศักดิ์ศรี..ก็ได้นะ)

 

ผมรู้ว่า ส่วนใหญ่ คุณไม่ส่งต่อ

ไม่แชร์ข้อความเหล่านี้หรอก

แต่ลองทำดูซะหน่อยสิ

ขอบคุณแหล่งที่มา : rugyim.com

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.