คนที่มีกรรมต่อกัน จะต้องได้เจอกัน เพราะเจอกันนั้นไม่มีคำว่าบังเอิญ

คนที่มีกรรมต่อกัน จะต้องได้เจอกัน เพราะเจอกันนั้นไม่มีคำว่าบังเอิญ

คนที่มี ก ร ร ม ต่อกันจะเดินมาเจอกัน

เพราะ การเจอกันไม่มีคำว่า บังเอิญ

ไม่เพราะก รรม เขาที่มีต่อคุณ

ก็กรร มคุณที่มีต่อเขา

จึงได้มาเจอกัน และก รรมนั้น

จะพาคนทั้งสองมาเจอกันในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น

และเมื่อหมดก รรม ไม่อย ากจากก็ต้องจาก

สิ่งใดที่เราทำมา ไม่อย ากเจอก็ต้องเจอ

นี้ละที่เรียกว่ากรร ม

ดังนั้นการที่เราโดนกระ ทำจากคนอื่นนั้น

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันเป็นผลของก รรมที่เราทำมาก่อน

แต่เราก็คงพิสูจน์ไม่ได้ว่าอดีตเราเคยทำมาจริงเหรอ

ดังนั้นแล้ว เราควรมาคิดว่า ถ้าเกิดมันเป็นเรื่องจริง

แล้วเราไม่อย ากที่จะสร้างก รรมกับเขาอีก

ไม่อย ากให้เขามาทำร้ ายอีก

เราจึงหัดที่จะให้อภั ย

ปล่อยเขาออกจากใจ

เลิกสร้างกรร มต่อกัน

ส่วนตัวเขาจะสำนึกหรือไม่

ให้คิดซะว่า เราให้อภั ยเราได้บุญ

เราได้เลิกยุ่งเกี่ยวต่อกัน

ส่วนเขาก็คงจะได้รับก รรมที่เขาทำ

โดยที่เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับก รรมนั้น

ดังคำที่ว่าบุญใครกรร มมัน

ตามหลักคำสอน ของพ ระพุ ทธเจ้า

ท่านตรัสไว้ว่าความบังเอิญ ไม่มีจริง

เพราะทุ กสิ่งล้วนต้องมีที่มาที่ไป

นั่นก็ คือตัวก รรมที่นำพามา

แต่เมื่อพามาเจอกันแล้ว

หลังจากนั้นคือ ตัวเราเอง เป็นคนกำหนด

จะกำหนดให้ดี ก็ร่วมกันทำดี

จะกำหนดให้มันแย่ก็ทำร้ ายซึ่งกันและกัน ก็อยู่ที่เราเลือก

การพบกันในปัจจุบันคือผลของก รรมในอดีต

แต่ชีวิตจะเป็น เช่นไรในอนาคต

คือ ผลของก รรมที่เราจะทำในวันนี้

ขอบคุณแหล่งที่มา ธรรมทาน